ROZMOWA Z GRAŻYNĄ BARSZCZEWSKĄ „RECITAL W CIUCHCI”

ROZMOWA Z GRAŻYNĄ BARSZCZEWSKĄ „RECITAL W CIUCHCI”

Z Grażyną Barszczewską spotkałam się w garderobie Teatru Polskiego w Warszawie. Niedawno aktorka świętowała na jego scenie jubileusz, który uczciła spektaklem „Niezatańczone tango” według prozy Wiesława Myśliwskiego. Scenariusz napisała sama. Nic dziwnego. Od dzieciństwa była kreatywna, jak się teraz ładnie mówi. Skąd o tym wiem? Posłuchajcie opowieści o budowie Pałacu Kultury, relegowaniu z warszawskiej PWST i o tym, że gra na fortepianie to nie hop siup!

Czytaj więcej o ROZMOWA Z GRAŻYNĄ BARSZCZEWSKĄ „RECITAL W CIUCHCI”

#FakeDialog

#FakeDialog

Nigdy nie sądziłam, że jestem millenialsem. Pisząc ten tekst, sprawdziłam sumiennie, jakie pokolenia obejmuje ten termin i generalnie chodzi o ludzi urodzonych w latach 80. i 90., więc jestem. Jestem także jedną z 4 200 osób, które w 2008 roku opuściły uczelnie artystyczne, „próbując wydeptać sobie mikromiejsce w tłumie jednakowych ambicji, celów i pragnień”, jakWięcej o#FakeDialog[…]

ROZMOWA Z GRZEGORZEM DAMIĘCKIM: „Obrazy z Ogólnej”

ROZMOWA Z GRZEGORZEM DAMIĘCKIM: „Obrazy z Ogólnej”

Ta rozmowa czekała na swoją premierę dwa lata, ale było warto! Grzegorz Damięcki opowiedział mi o swoich ukochanych warszawskich miejscach w kawiarni „Secret life” na Żoliborzu 17 sierpnia 2015. Przy okazji dowiedziałam się, co było w jego teczce na ASP, jakie zjawisko ma miejsce o 22.22 i jak Gustaw Holoubek skomentował jego zastępstwo w roli murarza w „Zemście!”.

Czytaj więcej o ROZMOWA Z GRZEGORZEM DAMIĘCKIM: „Obrazy z Ogólnej”

Niech wojna sobie idzie

Niech wojna sobie idzie

„Jeśli nie zginę tej nocy pamiętniku, to zobaczymy się rano. Polina”. Polina Żerebcowa chciała, aby jej „Dzienniki czeczeńskie” poznał świat. Sama przekazała je Iwanowi Wyrypajewowi. Teatralna premiera tekstu odbyła się w Muzeum Powstania Warszawskiego o północy 1 sierpnia. Wydawnicza premiera odbędzie się wiosną 2018 (dzienniki noszą tytuł „Mrówka w słoiku”). Czytaj więcej o Niech wojna sobie idzie

Rozmowa z Grzegorzem Gzylem w cyklu: ZESTAW POWIĘKSZONY

Rozmowa z Grzegorzem Gzylem w cyklu: ZESTAW POWIĘKSZONY

Najpierw narysuj tarczę”

Przez całe wakacje w Teatrze Szekspirowskim w Gdańsku można podglądać przy pracy „Zakochanego Szekspira”, który pisze swoją nową sztukę, skądinąd całkiem znaną. Można też spotkać „Wesołe kumoszki z Windsoru”, które zadomowiły się tam już dwa lata temu. Oba spektakle powstały w koprodukcji z Teatrem Wybrzeże, a wyreżyserował je Paweł Aigner. W obu można zobaczyć wyborne role Grzegorza Gzyla, który w „Kumoszkach” zdobywa serca kobiet i kiesy ich mężów jako Falstaff, a w „Zakochanym Szekspirze” szefuje Teatrowi Róża w roli Philipa Henslowe`a. Gra na scenie Teatru Szekspirowskiego to specyficzna przygoda. Na czym polega? O tym właśnie rozmawiam z Grzegorzem Gzylem.

Czytaj więcej o Rozmowa z Grzegorzem Gzylem w cyklu: ZESTAW POWIĘKSZONY

Szekspir zakochany w Gdańsku

Szekspir zakochany w Gdańsku

Szekspir był dzieckiem swoich czasów. Jego dramaty są ściśle związane z realiami szesnasto- i siedemnastowiecznego teatru. Praktyka sceniczna różniła się wtedy znacznie od dzisiejszej. Aktorzy nie dostawali tekstu całej sztuki (papier był drogi, a konkurencja duża!), tylko swoje kwestie i kilka poprzedzających słów, aby mogli zorientować się w sytuacji.

Czytaj więcej o Szekspir zakochany w Gdańsku

Czy mogę cię pocałować?

Czy mogę cię pocałować?

Jakie pytania powinna zadać feministka na pierwszej randce?

  1. Jaki jest twój ulubiony autor lub myśliciel? (czerwone światło,  jeśli on nie wymieni żadnej kobiety!)
  2. Czy mógłbyś zmienić nazwisko po ślubie? (podkręcona piłka, szanse na pozytywną odpowiedź niewielkie, ale chociaż uświadomi sobie, że w ogóle istnieje taka opcja!)
  3. Czy ja mogę zapłacić rachunek? (plus dla tego, który zaproponuje płacenie naprzemiennie, chyba że w twojej rundzie zabierze cię do Felliniego, a w swojej do Baru Neptun)*.

Czytaj więcej o Czy mogę cię pocałować?